شاید این جمعه بیاید، شاید

[اجاقی معز]

شاید این جمعه بیاید، شاید

خبر آمد خبری در راه است

                                    سرخوش آن دل كه از آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید، شاید

                                                 پرده از چهره گشاید، شاید

دست افشان، پای كوبان می‎روم 

                                               بر در سلطان خوبان می‎روم

می‎روم بار دگر مستم كند

                                           بی پر و بی پا و بی دستم كند

می‎روم كز خویشتن بیرون شوم

                                            پرده‎ی لیلا رخی مجنون شوم

هر كه نشناسد امام خویش را 

                                               بر كه بسپارد زمان خویش را

با همه‎ی لحن خوش آوایی‎ام

                                                     در به در کوچه تنهایی‎ام

ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر

                                                نغمه‎ی تو از همه پر شورتر

کاش که این فاصله را کم کنی

                                               مهنت این قافله را کم کنی 

کاش که همسایه‎ی ما می‎شدی

                                             مایه‎ی آسایه‎ی ما می‎شدی

 هر که به دیدار تو نایل شود

                                               یک شبه حلاّل مسائل شود

دوش مرا حال خوشی دست داد 

                                          سینه ما را عطشی دست داد 

نام تو بردم لبم آتش گرفت

                                           شعله به دامان سیاوش گرفت

نام تو آرامه‎ی جان من است

                                               نامه‎ی تو خط امان من است

ای نگهت خاستگه آفتاب

                                           بر من ظلمت‎زده یک شب بتاب

پرده برانداز ز چشم تَرم

                                                      تا بتوانم به رخت بنگرم

ای نفست یار و مدد کار ما

                                                کـی و کجا وعده‎ی دیدار ما

دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد

                                     به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد 

به مكه  آمدم ای عشق تا تو را بینم

                                تویی كه نقطه‎ی عطفی به اوج آیینم 

كدام گوشه مشعر، كدام كنج منا 

                                     ز شوق وصل تو در انتظار بنشینم 

ای زلیخا دست از دامان یوسف باز كش

                                    تا صبا پیراهنش را سوی كنعان آورد

ببوسم خاك پاك جمكران را 

                                                     تـجلی‎خـانه پیغمبران را

خبر آمد خبری در راه است

                                     سرخوش آن دل كه از آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید، شاید

                                              پرده از چهره گشاید، شاید   

                                                                                                            "مرحوم محمدرضا آغاسی"

[اجاقی معز]

نگاهم به باران را ساده کردم              براي  ديدنت  آمـاده  کردم

صداي پاي تو در کوچه پيچيد               تمام کوچه را سجاده کردم

[Mahraz]

چه جمعه ها ک یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی
خلیل آتشین سخن تبر ی دوش بت شکن
خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی
تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام
دوباره صبح،ظهر نه غروب شد نیامدی

[DELFAN]

جانم آمد به لب از دوریه یارم چه کنم؟

روز و شب زار و نزارم چه کنم؟

قابض روح چو خواهد که بگیرد جانم

اگر آن یار نباید به کنارم چه کنم

اگر آن یار نیاید به کنارم چه کنم

اگر آن دلبر جانانه ی دوران از من

دستگیری نکند آخر کارم چه کنم

ای که با یک نظری صد گره را بگشایی

گره ای سخت فتادست به کارم چه کنم